MERA OBREUS

MERA OBREUS

Mera-Obreus (Ośrodek Badawczo- Rozwojowy Elektronicznych Układów Specjalizowanych) mieścił się w Toruniu. Wyroby tego ośrodka nie są zbyt szeroko znane, zaś informacje skąpe. Udało się jednak ustalić, że Ośrodek wytwarzał:
-H0050- mikroukład hybrydowy odbiornika interfejsu odra 1305
-H0081- nadajnik interfejsu odra 1305
-H0020 stopień wejściowy odbiormmika interfejsu JS EMC
-BZY566A-BZY584A- diody referencyjne skompensowane temperaturowo przeznaczone do pracy w wysokostabilnych układach zasilających o dużej niezależności napięcia wyjściowego od napięcia zasilania, rezystancji ociążenia i temperatury.
-DPACA-10 - układ scalony 10 bitowego przetwornika cyfrowo- analogowego. Przekonwertowywał na prąd lub napięcie binarne sygnały TTL. Stosowany do systemów sprzężeń komputerów z siłownikami w obiektach.
-HPCA-12 12 bitowy przetwornik A/C.
-HDPC i 12-12 - układy scalone - przetworniki mocy prądu stałego pozwalające uzyskać przetwarzanie napięcia stałego HDPC z ilozlacją galwaniczną wejścia i wyjścia. Do sprzęgania komputerów z obiektami.
-12-12 do zasilania układów transmisji sygnałów cyfrowych
-AM-1- układ hybrydowy mnożąco- dzielący
-AN-1- nieliniowy układ funkcji półtrapezowych
-AU-1- źródło napięcia
-AW-1- wzmacniacz uniwersalny

Mile widziane będą dalsze informacje odnośnie lokalizacji jak i historii tego ośrodka.

Źródło:
→→MERA OBREUS na stronach Alka


Pan Janusz przesłał informacje na temat swojej pracy w tym ośrodku:
Mera OBREUS to przede wszystkim krzemowe czujniki
ciśnienia oparte o technologie Honeywella. Ponadto diody BZY506-509 o
prądzie stabilizacji tylko 50 mikroamerów - złoty medal na targach w
lipsku w 1996. Pracowałem w Mera Obreus od 1996 roku do końca istnienia
Ośrodka. Byłem współautorem diod BZY506-509 wraz z Nieżyjącym dr.
Andrzejem Sobkowiakiem

Dziękuję.
O doktorze Sobkowiaku można poczytać:
→→na stronach Internetowego Polskiego Słownika Biograficznego
Można tam m.in. przeczytać:
…Po ukończeniu II Liceum Ogólnokształcącego w Grudziądzu S. od r. 1963 studiował fizykę na Uniw. M. Kopernika w Toruniu (UMK). Podczas studiów uprawiał wioślarstwo w Akademickim Związku Sportowym (AZS). W r. 1967 obronił pracę magisterską Rezonans magnetyczny w promieniach atomowych, napisaną pod kierunkiem Stanisława Łęgowskiego. T.r. rozpoczął pracę w Toruńskim Oddziale Przemysłowego Inst. Elektroniki (później kolejno Inst. Technologii Elektronowej w Toruniu i Zakładu Elektronicznego Unitra CEMI), od r. 1972 jako członek zespołu opracowującego technologię nowych typów diod półprzewodnikowych. Od r. 1978 do końca życia pracował w Inst. Maszyn Matematycznych, przekształconym w kwietniu 1979 w Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Elektronicznych Układów Specjalizowanych «Mera»-OBREUS, gdzie zajmował się opracowywaniem serii prototypów niskonapięciowych struktur i diod Zenera w technologii MESA w Pracowni Studiów i Badań Technologii Monolitycznych. Od sierpnia 1981 kierował Pracownią Procesów Monolitycznych, z wyjątkiem l. 1982–4, gdy po okresie internowania był specjalistą w Laboratorium Struktur Monolitycznych (następnie Pracowni Technologii Struktur Monolitycznych DC 1) Inst. Badawczego Elektroniki «Mera»-OBREUS. W lipcu 1984 ponownie został kierownikiem Pracowni Struktur Monolitycznych. Dn. 17 XII 1985 obronił na Wydz. Elektroniki Politechn. Gdańskiej rozprawę doktorską, która była wynikiem jego badań nad strukturami półprzewodnikowymi, pt. Asymetryczna struktura krzemowa npn jako wysoko stabilne źródło napięcia odniesienia, napisaną pod kierunkiem Bogdana Wilamowskiego i w kwietniu 1986 otrzymał stanowisko adiunkta.

S. był uznanym w Polsce specjalistą w zakresie technologii półprzewodnikowych oraz inicjatorem uruchomienia laboratorium struktur monolitycznych i prac nad krzemowymi strukturami monolitycznymi w ośrodku toruńskim (1981). Z jego inicjatywy podjęto też badania nad wysoko stabilnymi diodami referencyjnymi BZY 566-584, które w r. 1984 zostały nagrodzone Złotym Medalem na *VIII Międzynarodowych Targach Innowacji i Wynalazków INVEX-84 w Brnie. Ponadto uzyskał Nagrodę Ministra Przemysłu Maszynowego i honorowe wyróżnienie Rady Woj. Naczelnej Organizacji Technicznej za «Miniaturowy czujnik ciśnienia» oraz wspólnie z **Mirosławem Korzeniowskim i Januszem Paradowskim Złoty Medal na Międzynarodowych Targach Technicznych w Lipsku za opracowanie technologii uzyskiwania niskoprądowych diod referencyjnych (1987)…

Jeżeli ktoś wie więcej na temat powyżej opisanego tematu, to proszę o informację przez zakładkę Kontakt

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License